MISIU trafił do schroniska 19 marca 2026 r. po śmierci właściciela. Choć to trudny moment, dla niego akurat był to też początek czegoś lepszego... był wybawieniem, bo pies całe życie spędził na łańcuchu (ponoć "czasami" z niego spuszczany), jadł zlewki z wiaderka i nie miał nawet porządnej budy. Widzieliśmy warunki, w których mieszkał i serce nam pękło... Obroża, którą miał na sobie, raczej nigdy nie była mu ściągana, a stado kleszczy na Misiu przyjechało razem z nim. Wiek Misia został oceniony na 7 lat, ale kiedy pierwszy raz go zobaczyliśmy, wydawał nam się starszy, brudny, zrezygnowany, wystraszony. A to taki kochany pies. Bardzo potrzebujący kontaktu z człowiekiem. Podoba mu się głaskanie i drapanie za uszkiem, z każdym dniem coraz bardziej otwiera się na bliskość. Psie zabawki są dla niego nowością, ale chętnie zaspokaja swoją ciekawość poznając je. Misiu podczas spaceru próbuje też nadrobić stracony czas... całą drogę mocno skupia się na węszeniu i to jest jego priorytet. Nie przeszkadzamy mu w tym i dajemy tyle czasu na pracę nosem, ile potrzebuje. Dla niektórych taki spacer może być męczący, ale my uważamy, że Misiowi zwyczajnie należy się poznawanie świata w takim tempie, jakie sam sobie narzuci. Dla niego to coś więcej niż spacer - to wolność, której wcześniej nie znał. Szukamy dla Misia domu cierpliwego i pełnego serca. Takiego, który pokaże mu, czym jest prawdziwa miłość, bezpieczeństwo i szacunek. Takiego, gdzie będzie miał swoje miękkie legowisko i człowieka, który już nigdy go nie zawiedzie. Misiu przeszedł naprawdę trudne życie, ale widać, że mimo tego nie stracił w sobie potrzeby bliskości i zaufania do człowieka. Takie psy często są najbardziej wdzięczne – kiedy już poczują się bezpieczne, oddają całe serce! Zdjęcie i opis: Anna Kleszcz UWAGA! Opis został sporządzony na podstawie obserwacji psa w warunkach schroniskowych. Niektóre zachowania mogą się powielać w domu, inne mogą się ujawniać, a jeszcze inne nie powtórzyć.