ADAM, jak jego imiennik Adam Mickiewicz - potrafił pisać o tęsknocie, samotności i nadziei, tak nasz Adam niesie w sobie własną, cichą opowieść o czekaniu na dom... Przez pewien czas błąkał się w okolicy schroniska, jak pielgrzym szukający bezpiecznej przystani. Dzięki czujności jednej z pracownic, Adam mógł postawić pierwszy krok ku lepszemu życiu. Adam ma jakieś 5 lat i ogromne serce do oddania. To kocur, który bardzo kocha ludzi i ich bliskość. Jest jednym z pierwszych, którzy przychodzą po głaski i czułość, jakby bał się, że jeśli nie zdąży, miłość znów przejdzie obok. Wtula się, mruczy i z całych sił stara się być zauważony, cicho, bez nachalności, ale z wielką potrzebą bycia czyimś kotem. Uwielbia zabawę, szczególnie piórka, za którymi potrafi gonić z radością godną najpiękniejszych chwil beztroski :) W takich momentach widać, że Adam nie stracił wiary w dobre zakończenie swojej historii. W relacjach z innymi kotami bywa różnie, jedne akceptuje, inne odstrasza. Ma w sobie cechy dominatora i najlepiej odnajdzie się w domu, w którym będzie mógł poczuć się pewnie i bezpiecznie, być może jako jedyny koci bohater tej opowieści. Podczas zabiegów weterynaryjnych jest spokojny i bezproblemowy, a z kuwety korzysta wzorowo. To kot, który nie potrzebuje wiele - tylko stałości, troski i obecności człowieka, który napisze z nim nowy rozdział. Adaś zasługuje na swoje "szczęście domowe", a ta historia wciąż czeka na zakończenie. Może to właśnie Ty dopiszesz ostatnie, najpiękniejsze wersy? Zdjęcie: Anna Kleszcz Opis: Wanessa Eichhorst UWAGA! Opis został sporządzony na podstawie obserwacji kota w warunkach schroniskowych. Niektóre zachowania mogą się powielać w domu, inne mogą się ujawniać, a jeszcze inne nie powtórzyć.