SZAFIR trafił do schroniska pod koniec września 2025 r. razem ze swoim towarzyszem (lub krewniakiem – mają bardzo podobne umaszczenie i ułożenie kolorystyczne sierści) Rubinem, ze wsi Brzeźno w gminie Lubicz, jako psy bezpańskie. Podejrzewamy, że były mieszkańcami kojca, ewentualnie podwórka, którego niestety nie opuszczały. Bo nie były przyzwyczajone do posiadania czegoś na szyi, bycia ograniczonym przez smycz/łańcuch. Oba brudne, ale to Szafir przyjechał w gorszej kondycji: wychudzony, zmierzwiony, z wyłysieniami, wytarciami. Ale zobaczycie, kiedyś to będzie przepiękny pies! Z błyszczącą, falującą sierścią, pewnym krokiem i podniesioną głową. Jeszcze trochę czasu musi minąć, wiadomo, a że w domu wypiękniałby jeszcze szybciej niż w schronisku, no to miejmy nadzieję, że dom się prędko znajdzie! Szafir mimo początkowej nieśmiałości i oporze przy współpracy z nami (ale zupełnie bez agresji), już przy pierwszym wyjściu z kojca zadziwił nas swoją przemianą. Kiedy dostał przestrzeni, z kulącego się w kącie, zmienił się w żwawo biegającego po wybiegu. Wkrótce zaprezentujemy zdjęcia ze spacerów do parku :) Wiek Szafirka został oszacowany na jakieś 7 lat, przy przyjęciu ważył 22 kg (powinien więcej). Jego prawa przednia łapka jest prawdopodobnie po starym urazie. Zdjęcie i opis: Kamila Pokrzywnicka UWAGA! Opis został sporządzony na podstawie obserwacji psa w warunkach schroniskowych. Niektóre zachowania mogą się powielać w domu, inne mogą się ujawniać, a jeszcze inne nie powtórzyć.